Jeroen en zijn dochter Marie-Louise zijn een weekje bij ons op bezoek. Ze hebben al een week met een 4×4 rondgetrokken maar op vrijdag leveren ze hun auto in en ‘nemen wij het over’.

Ik neem ze mee naar ons land waar ze in een van onze guesthouses overnachten. Ze zijn meteen enthousiast en blij en we eten gezellig met z’n allen.

Paasbrood is een traditie bij de familie Neijssel en Jeroen heeft alle ingrediënten bij zich om een verlaat paasbrood te bakken. We hebben alleen geen oven maar de Dutch oven op het kampvuur doet niet onder aan een oven want Jeroen bakt een fantastisch paasbrood. We brengen de zaterdag relaxt door.

Zondagochtend ga ik met Jeroen en Marie-Louise vroeg op pad. Eerst boodschappen doen en tanken en dan rijden we naar Khwai waar we begin van de middag aankomen. We kamperen bij Tshaa. De plek is prachtig en Jeroen en Marie-Louise vinden het helemaal te gek. Ik kan het alleen maar beamen want hoe cool is het…tentjes opzetten, lunchen met uitzicht op olifanten en nijlpaarden in de verte. Prachtig!

We maken een ‘eindvandemiddagtochtje’ langs de rivier. Het is zo mooi en er zijn zoveel dieren. We weten niet waar we moeten kijken! De zonsondergang is ook prachtig en vlakbij de camping spotten we twee hyena’s langs de weg. Onze dag kan niet meer stuk!

De volgende ochtend doe ik mijn tentje open en een hele serie waterbokken kijkt me aan. Fantastisch toch! We ontbijten en pakken op ons gemak in en dan starten we onze gamedrive via Khwai en Moremi weer terug naar huis. Ik geniet weer van Khwai, het is zo prachtig! Bij een rivieroversteek stoppen we en bekijken we of we er doorheen kunnen. Terwijl we aan het overleggen zijn, rijdt een gamedrive-auto door de rivier. Als hij naast ons staat, vraag ik hem of ze nog wat interessants gezien hebben. Hij zegt: “Ja zeker! Er zijn leeuwen aan deze kant van de rivier en aan de overkant links een luipaard. Iets verderop is er overigens een makkelijkere oversteek.’ Ik check bij Jeroen en Marie-Louise wat ze willen…ze kiezen voor de poging het luipaard te vinden… We rijden naar de makkelijke oversteek…inderdaad appeltje eitje en we zijn aan de overkant. Ik zie daar een gamedrive-auto snel rijden. Ik zeg: “Dat is raar, normaal rijden ze langzaam. Hij weet vast van de andere gids waar het luipaard is. Laten we hem volgen!” Zo gezegd, zo gedaan en in korte tijd staan we oog in oog met het luipaard. We zijn door het dolle heen. Na een tijdje zijn wij nog de enigen die naar het luipaard kijken. Ineens staat hij op en sluipt hij voor onze auto langs. Er blijkt een nog niets vermoedende impala te staan. Het luipaard komt zachtjes dichtbij en wij houden onze adem in. Dan krijgt de impala het luipaard in de gaten en geeft een waarschuwend geluid. Het luipaard druipt af. Jeeee hadden we bijna een kill gezien! We rijden langzaam weg naar een open plek om even bij te komen. Daarna rijden we nog wat rondjes maar we zien hem niet meer. We vervolgen onze drive naar North Gate, een van de parkingangen van Moremi. In Moremi maken we nog een kleine toer waar we een hele grote krokodil spotten. We lunchen op een picknickplek. Via South Gate rijden we terug naar Maun waar we wat boodschappen doen en Italiaans eten bij Il Pomedori. Intussen is het donker en nu is het aan mij de beurt om de weg in het donker naar huis te vinden. In een keer goed natuurlijk 🙂

De volgende dag gaan we even met z’n allen naar de stad om te lunchen en boodschappen te doen.

Van Jeroen en Marie-Louise hebben we trouwens een super gaaf cadeau gekregen, een nachtcamera. We stellen hem ‘s avonds op bij een hol waar ik vermoed dat er een stekelvarken in woont. De volgende ochtend blijken het er zelfs twee te zijn!

Woensdag hebben we een relaxdagje en om vijf uur komt de helikopter ons (Jeroen en Marie-Louise en ik mag mee als derde persoon) halen voor een vlucht over de delta. Het is weer waanzinnig gaaf en dit keer spot Jeroen zelfs een luipaard vanuit de lucht. De camera stellen we op bij ons waterbakje.

Dan is het donderdag en is het tijd voor Jeroen en Marie-Louise om te vertrekken. Maar eerst kijken wat de camera heeft gefilmd. Een genet voor ons huisje! Hoe cool is dat!!??

We brengen ze naar het vliegveld en lunchen voorlopig voor een laatste keer met z’n vieren voordat ze de lucht in gaan. Wat was het gezellig en twee blije mensen stappen op het vliegtuig met een waanzinnige Botswana-ervaring in hun herinnering!

Advertenties

Peter is geveld door een gevalletje van voedselvergiftiging dus ik ontbijt in mijn eentje. We hebben vandaag een niet al te lange rit voor de boeg dus we hoeven niet heel vroeg weg gelukkig.

Via de Caprivistrip rijden we terug Botswana in. Om een uur zijn we naar het bord naar Nxamaseri Island Lodge waar iemand in een safari-auto op ons staat te wachten. Hij stelt zich voor als Fish. We laten onze auto achter in een dorpje en Fish brengt ons door een zandvlakte en over een floodplain naar een van de stromen vanuit de rivier de Okavango. Hier vandaan gaan we verder met een boot naar de lodge. Het is er zo ontzettend mooi! Ik zeg zie foto’s…ik wil er niet meer weg! We kunnen gelukkig nog steeds twee nachten blijven, het is namelijk zonde om morgen alweer weg te moeten.

De rest van de dag brengen we door op ons eigen terras of op het terras aan het water bij de gemeenschappelijke ruimte.

Peet voelt zich nog steeds niet lekker en gaat vroeg zijn bed in met een stukje toast, ik ga eten met de andere gasten, een Japanse familie en hun twee piloten. Het eten is echt heerlijk! Gelukkig heb ik geen last van mijn buik haha.

Vandaag is onze laatste vakantiedag helaas aangebroken. Wonder boven wonder heeft het de hele nacht geregend en hard gewaaid. Peter voelt zich gelukkig weer goed en na een laat ontbijt gaan we met Fish uit vissen. Het is bewolkt dus prima te doen. Voor het eerst zijn ook de nachtwaterlelies geopend te zien. Prachtig! Onderweg spot Fish een krokodil en twee water monitors, een soort varanen.

En ik heb de catch of the day, een tiger fish…de piraña van Afrika! Hij vraagt of hij hem zal doodmaken om hem aan een van de visarenden te geven die we eerder tegengekomen zijn. We moeten er even over denken en stemmen dan in met het idee. We varen terug en aan de overkant van het water legt hij de boot stil. Fish breekt een verhout stuk papyrusstengel af en stopt het in de vis. Beetje gruwelijk wel. Dan gooit hij de vis in het water en de visarend maakt een duik en pakt de vis. Dat is toch wel erg mooi om te zien en het stelletje visarenden heeft een lekker hapje.

We varen terug naar de lodge en het is zowaar een beetje fris. Ben benieuwd of het bij ons thuis ook geregend heeft.

De lunch is weer fantastisch. Wat een goede plek is dit!

Aan het eind van de middag is het weer iets opgeknapt en gaan we er nog een keer met de boot op uit. Nog wat mooie vogelfoto’s kunnen maken van onder andere de groene duif, twee soorten bee eaters en een heel mooi klein ijsvogeltje. De ondergaande zon is natuurlijk weer prachtig.

Terug in de lodge zijn er weer nieuwe gasten en we kletsen bij het vuur. Het diner is wederom fantastisch! Morgen vier uur rijden naar Maun, lunchen, boodschappen doen en dan zijn we weer thuis op onze eigen mooie plek!

placeholder://

Dinsdagochtend maken we een gamedrive met gids Chris en de Zwitsers. Ook Chris vertelt ons veel en ik vind het zo leuk zoveel nieuwe dingen te leren. Het is een prachtig gebied dat we doorkruisen langs de Linyanti-rivier. We zien weer veel vogels en vooral veel olifanten.

In de lodge worden we superverwend met lunch en high tea en aan het eind van de middag gaan we met de mokoro (traditionele ‘kano’) een stukje de rivier op. Ik ben wel fan van de mokoro, het is zo stil op het water en het ruisende riet is een fijn geluid. Voordat we het water opgaan, glijden er een paar krokodillen het water in. Handen binnen boord 🙂 De ondergaande zon aan de horizon is weer prachtig.

Terug in de lodge eten we gezellig met elkaar en dan zit er weer een mooie dag op!

Coco ofwel knock knock…woensdagochtend hebben we een extra vroeg ontbijt want om zes uur zitten we samen met de Zwitsers klaar in de safari-auto. Chris brengt de mannen naar de airstrip in Savuti en wij gaan daar een tocht maken op zoek naar katten.

Het is dik twee uur rijden door het zand maar dit keer hoeven we het niet zelf te doen. We zetten de mannen af bij de airstrip en we wachten tot ze de lucht in gaan. Nou dat duurt even…het is blijkbaar niet een auto waar je instapt en de sleutel omdraait. Er wordt van alles gecontroleerd en dan zijn ze in de lucht en vervolgen wij onze gamedrive. Het landschap is prachtig, we zien (bijna) ontelbare gnoes, zebra’s en giraffen. We hebben lunch op een prachtige plek met uitzicht op een water hole met heel veel dieren en dan komen twee mannetjes olifanten voor onze neus ook nog eens een baddershowtje opvoeren. Echt genieten…ook van het eten en het wijntje trouwens!

Eind van de middag zijn we weer terug, op tijd voor de high tea. Tegen zevenen worden we bij onze safaritent opgehaald en naar de boma (gemeenschapsplaats) gebracht. We zitten bij het vuur met nog een paar andere gasten en het personeel zingt voor ons. Dan gaan we terug naar onze kamer waar op ons terras de tafel is gedekt met kaarsjes voor een diner voor twee. Heel romantisch en heel fijn!!! We zijn twee hele blije mensen!

Vanmorgen nemen we afscheid van de lieve mensen in de lodge. We verstrekken om half acht want we hebben een lange reisdag te gaan. Het doel is Nxamaseri Island Lodge in de delta waar we via de caprivistrip in Namibië heen moeten rijden.

Dit betekent het eerste stuk terug door het zand en dat gaat heel goed op een detour na vlakbij de lodge omdat onze navigatie ons de verkeerde route laat volgen. Uiteindelijk zijn we iets na achten echt op pad.

Het tweede deel naar de verharde weg is zo mooi langs water holes, Baobabs en Acacia’s…zo Afrika!

Op het asfalt brengen we eerst de banden op spanning en dan rijden we naar de grens met Namibië. De formaliteiten gaan redelijk vlot maar we zijn er wel achter dat we onze bestemming niet gaan halen. In Kongola stoppen we bij een ‘supermarkt’. We hebben geen telefoonbereik en we vragen of er WiFi is om onze overnachtingsplek te laten weten dat we niet op tijd bij de ontmoetingsplek zullen zijn (de lodge is alleen per boot bereikbaar en ze zouden tot 16.30u blijven wachten bij het ophaalpunt) en om een alternatief voor vanavond te vinden. De eigenaar van de supermarkt is allervriendelijkst en belt een lodge in de buurt en iemand anders deelt zijn internet met me. Mailtje verstuurd aan Nxamaseri, overnachting in Kwando Lodge, vijfentwintig kilometer verderop, geregeld. Check en lief hun hulp!

De lodge is prachtig aan de Kwando-rivier. We hebben ook hier een safaritent met uitzicht op de rivier en een boom vol mooie vogeltjes.

Eigenlijk is het heel stil vannacht. Zelfs de olifant komt niet meer langs om van dat lekkere boompje te eten waaronder onze tent staat. Dus lekker geslapen.

We staan op onze gemak op en om negen uur rijden we richting Linyanti waar we drie nachten gaan verblijven in een luxe lodge van African Bush Camps, de organisatie waar Jeroen en Katrijn voor werken. Zij hebben dit verblijf voor ons geregeld.

Maar goed dan moeten we er nog wel eerst zien te komen… Ik rij het eerste stuk en dat is behoorlijk zanderig. No problem, vind het wel leuk want dit is wel echt rijden. Dan rijden we het Nationale Park uit en volgen we de ‘cut line’ richting Linyanti. De weg is goed te doen. Lijkt goed te doen, kan ik beter zeggen en ik draag het stuur over aan Peet. Oeps het zand wordt ineens veel dieper en we komen zelfs bijna vast te zitten. Banden maar even een stuk leeg laten lopen en daarna gaat het een stuk beter en we komen veilig aan in het kamp. We worden verwelkomd door een zingende staff…hm voor mij hoeft dat niet zo. De natte doekjes voor ons gezicht zijn wel erg lekker en verfrissend.

Het uitzicht vanaf de lodge en vanaf onze safaritent is prachtig en er is een groep olifanten door het moeras aan het struinen zo voor onze neus!

We worden meteen uitgenodigd voor de lunch en dan is het tijd voor siësta.

Aan het eind van de middag worden we verwacht voor de thee en daarna doen we met gids Essy een gamedrive langs de Linyanti-rivier. Het is hier prachtig en we genieten van de olifanten, giraffen, koedoes, etc. etc. We leren heel veel van de gids, echt heel leuk. Als de zon ondergaat, stoppen we voor een drankje. In de verte zien we een serval maar het is niet met zekerheid te zeggen of het echt zo is. Het blijft toch altijd weer de wens om katten te zien maar dat is geen vanzelfsprekendheid maar ook zeker geen vereiste.

Terug in het kamp eten we samen met twee mannen uit Zwitserland die net zijn aangekomen. Gezellig! Ze reizen trouwens met een in Zuid-Afrika gehuurd vliegtuigje en zijn van Zuid-Afrika, via Mozambique, Malawi en Zambia naar Botswana gehopt. Best een grappige manier van reizen en snel haha.

Mijn verjaardagscadeau is een week vakantie in de delta en vandaag is het zover. Om acht uur rijden we thuis weg. In Maun tanken we en dan zijn we echt op pad. Vrij snel zien we olifanten en gieren maar even voorbij de Mababe Gate is het een Afrika zoals je op natuurfilms ziet. Een enorme vlakje met hier en daar acacia’s en overal zebra’s, gnoes en giraffen. De olifanten die zich er tussendoor bewegen zijn immens. Prachtig!

De weg naar Savuti is best een uitdaging door de, door het water, uitgesleten wegen en stukken diep zand. Onderweg zien we niet veel dieren totdat we vlakbij Savuti zijn. Het landschap is weer open en heeft kleine bergjes. De giraffen in een grote groep bewegen zich door dit gebied alsof de tijd heeft stilgestaan.

Op de camping hebben we de lelijkste plek die er is want de rest was al gereserveerd. Het is wat het is. De eekhoorntjes en meerkatjes hebben het er in ieder geval naar hun zin en als de zon bijna ondergaat, komt er ook een grote olifant voorbij.

We horen de leeuwen niet veel verderop brullen en olifanten trompetteren. Dat belooft wat voor de nacht… Slaap lekker 🙂

Woensdagochtend staan we met z’n drieën op de flood plain te luisteren of we hem horen… Hem is in dit geval de helikopter die ons voor de deur komt ophalen voor een vlucht boven de delta. Het is een enorm cadeau van Mascha voor haar verblijf bij ons. Veel te gek en niet nodig uiteraard maar zo dankbaar om dit te mogen ontvangen.

De piloot moet wel even zoeken maar dan landt hij voor ons neus. Deuren eruit, koptelefoon op and ready for take off! Had wel gedacht dat het een beetje spannend zou zijn maar dat is het totaal niet. Het is puur genieten om de delta, de dieren en waar we wonen vanuit een ander perspectief te zien. Vooral een van de meren waar we overheen vliegen, is zo prachtig. Het water heeft alle kleuren blauwgroen en ligt vol met nijlpaarden die contrasteren tegen het turquoise en de vele witte zilverreigers. Het duurt veel te kort, zo gaaf is het. Ik probeer een filmpje mee te sturen. Niet gelukt….

Het is nog steeds enorm heet dus we brengen de dag rustig door en ’s avonds gaat er een vleesje op de nieuwe braai met gebakken aardappeltjes. Nog een blik op de volle maan en dan naar bed want morgen weer vroeg op!

Buurman en gids Adriaan staat om 7.15u voor onze ‘deur’ om ons een dag mee te nemen naar de wildlife concessie vlakbij ons. Er gaat nog een hele leuke Nederlandse documentairemaakster, Clair, mee. Ze woont nu dan wel in Amsterdam maar is net als ik opgegroeid in Maassluis en Vlaardingen. Bijzonder toch!

Voordat we de concessie in kunnen, rijden we een stuk langs het Buffalo Fence. De fence is er om ervoor te zorgen dat de Buffalo’s niet in aanraking komen met koeien. Dit om mond-en-klauwzeerbesmetting te voorkomen. Maar, het is niet een hek maar twee parallel lopende hekken. Tussen deze hekken, blijkt een groepje olifanten gevangen te zitten met een kleintje van nog geen maand oud. Zo proberen eruit te komen maar het lukt niet. De olifanten breken de bovenkant van het hek kapot maar niet de onderkant waardoor het kleintje er niet uit kan. Ze begrijpen het niet en ze zijn echt gefrustreerd. Uiteindelijk rijden we er met een omweggetje langs. We hebben gezien dat niet ver van de olifanten het hek helemaal plat ligt maar ze zien het niet. Adrian denkt na over een oplossing en hij haalt zijn drone te voorschijn. Olifanten hebben een hekel aan dit ding en hij hoopt dat hij door achter de olifanten te vliegen ze naar het platte hek kan dirigeren. Ze trekken echter niks aan van de drone en uiteindelijk lopen ze het open stuk ook nog eens voorbij. In de concessie rijden we eerst naar het station van de Rhino Conservation in de hoop dat zij iets voor het olifantje kunnen betekenen.

Dan kan onze tocht beginnen. Het is veel te droog omdat de regen uitblijft. Er is nog wel wild om de kleine poeltjes die nog over zijn. Deze liggen dan ook meestal vol met nijlpaarden. We zien verder veel Buffalo’s en veel herten. Veel soorten overigens die je normaal gesproken niet vaak ziet. Het is een prachtige dag met fijn gezelschap!

Maandagochtend staan we op tijd op omdat we gaan kamperen. Peter, de super lieverd, heeft gisteren de auto voor ons klaargemaakt en ingepakt en ons veiligheidsinstructies gegeven. Voor vertrek vullen we de watertank op het dak bij IJssel en off we go! Eerst nog wel onze campsite in Nxai Pan boeken, tanken en boodschappen doen in de stad en dan kan het avontuur beginnen. Ons eerste doel is Planet Baobab vlakbij Gweta en de zoutpannen. Op een stuk van 30km vol met potholes na is de weg heel goed te doen. Sowieso is er geen verkeer op overstekend vee na wat altijd opletten geblazen is.

In de middag komen we aan bij Planet Baobab waar we ons nieuwe tentje opzetten wat we nog even snel bij Decatlon gekocht hadden toen we in Nederland waren. Nou dat tentje is ruk…ons matras past niet in de naar hun zeggen driepersoonstent maar hij staat wel binnen een tel. Dat dan weer wel! Gelukkig kan het matras dubbelgevouwen worden.

We lunchen in de lodge en dan nemen we een duik in het zwembad. Daar liggen grote kussens, een soort rollen, een prima aanvulling op ons halve matras. Daarna wijntje, kaasje en eten bij de tent. Onze dag en nacht kan niet meer stuk!

Dinsdag gaat de wekker om 5.15u. We gaan een toertje doen naar de zoutpan en de meerkatten. Er gaan nog drie mensen mee, van origine komen ze uit Kroatië maar het stel woont in Zuid-Afrika en de nicht in Australië. Het zijn leuke mensen en de Zuid-Afrikaanse spot echt bijna alle dieren. Ook de gids is een topper.

Hij brengt ons naar een meerkattenkolonie. Wat een schatties en af en toe moet ik wel een beetje lachen want het net vieze mannetjes zoals ze daar staan. We ontbijten bij de auto en dan rijden we een stukje de zoutpan op waar Mas en ik coole spingfoto’s maken. De gids brengt ons via een anders route terug naar de lodge. We zien heel veel zebra’s, struisvogels, roofvogels, gieren en een prachtige uil. Het is een super leuk toertje en begin van de middag zijn we weer terug. We maken een lekker couscous-salade en in de middag bereid ik de financiële training voor die ik zaterdag ga geven aan de staff van de safari company die Jeroen en Katrijn leiden. Mas duikt lekker het zwembad in. ‘s Avonds eten we in het restaurant, kletsen nog wat met de mensen van ons toertje en dan gaan we ons bedje in nadat we weer genoten hebben van de oneindige sterrenhemel.

Woensdag staan we bijtijds op want vandaag gaan we naar Nxai Pan National Park. Dus inpakken, ontbijten, kussens terugleggen in het zwembad en wegwezen! Het is niet ver rijden naar het park. Op de asfaltweg spotten we een olifant en overrijden we bijna een prachtige schildpad. Gelukkig gaat het goed.

In het park rijden we eerst naar Baines Baobab…nou jij eigenlijk meerdere Baobabs aan een zoutpan. Wat een indrukwekkende bomen zijn het toch. Onderweg zien we zebra’s, kleine hertjes en mooie vogels.

Vlakvoor onze campsite zien we olifanten badderen.

Onze supersonische tent staat in drie tellen en we koken een kipprutje. Ondertussen kijken we uit over de vlakte en zien we zebra’s en giraffen. Zo mooi!

Aan het eind van de middag gaan we door het park rijden. Bij het eerste water hole brengen we een tijdje door om de olifanten die elkaar uitdagen te observeren. We rijden door het park en zien nog meer olifanten, zebra’s, jakhalzen en gnoes. Met zonsondergang zijn we terug bij het eerste water hole. Zebra’s en olifanten staan te drinken voor een prachtige oranjekleurende lucht. Zo mooi! Wat een cadeau.

Terug op onze kampeerplek drinken we een wijntje onder de immense sterrenhemel en een bijna halve maan.

Als ik nog een wijntje uit de ijskast wil pakken, schrik me een hoedje. Mijn hoofdlampje laat twee ogen oplichten… oefff gelukkig een jakhals en geen kat. Tijd om een vuurtje te maken 😁

Donderdag gaat ons wekkertje om 5.50u en om 6.00u zitten we in de auto om weer naar het water hole te gaan in de hoop op katten. We krijgen geen katten maar spelende jakhalzen, heeeeeel veel zebra’s en gnoes bij de opkomende zon.

Terug in ons kamp pakken we op ons gemak in en ontbijten we met uitzicht op de pan met zebra’s en giraffen in de verte. Zo mooi!

Voor vertrek rijden we nog even naar het water hole en nog zijn de springbokjes in grote getale water aan het drinken. Bij het water hole vlakbij de ingang zien we nog drie badderende olifanten.

Dan rijden we terug naar Maun waar we lunchen, boodschappen doen, de trainingslocatie bekijken en dan naar huis…naar Peet! Heerlijke dagen gehad! Nu weer fijn om thuis te zijn!